Lade Inhalt...

Dzieci ery Pokolenia X a współczesne dzieci w elektronicznym społeczeństwie

Czy tak bardzo się różnimy? Czy jest tu miejsce na jakiekolwiek wartości?

Essay 2015 8 Seiten

Pädagogik - Familienerziehung

Leseprobe

Dzieci ery Pokolenia X a współczesne dzieci w elektronicznym społeczeństwie – czy tak bardzo się różnimy? Czy jest tu miejsce na jakiekolwiek wartości?

Abstrakt

Niniejszy referat jest próbą znalezienia odpowiedzi na pytanie: „Czy jest jeszcze szansa dla dziecka w naszym świecie pozbawionym solidnych, ugruntowanych wartości?”; Zagadnienie to poruszam, w zderzeniu z obrazem dzieci Pokolenia X, których życie, moim zdaniem, było bardzo podobne do naszych dzieci „elektronicznej” codzienności.

Słowa kluczowe

Wartości, dziecko „z kluczem na szyi”, wychowanie, odpowiedzialność, technologia

Pokolenie X – rzut oka na osławione “dzieci z kluczem na szyi” w kulturze amerykańskiej 90 lat

Amerykanie na przełomie 80 i 90 lat, w zależności od programu telewizyjnego, byli potrząsani do rodzicielskiej świadomości hasłem kilkusekundowym, wygłaszanym monotonnym głosem tuż przed wieczornymi wiadomościami - “Jest 22. Czy wiesz gdzie są teraz twoje dzieci?” Ten popularny slogan został zaprojektowany, aby zachęcić rodziców do angażowania się w życie swoich pociech. Dlaczego potrzeba było takiego przerywnika? Czy rodzice potomstwa z Pokolenia X nie byli tego świadomi? Prawdopodobnie byli, jednak zazwyczaj po całym dniu pracy byli tak zmęczeni, że zasypiali przed telewizorami, które królowały w każdym gospodarstwie domowym.

Większość rodziców dzieci pokolenia X pracowała aktywnie zawodowo, w pogoni za samorealizacją na danym polu kariery, a swoje dzieci zostawiali same przez wiele godzin, zaś one musiały po prostu zadbać o siebie. Ta niezależność, wyuczona już od najmłodszych lat, spowodowała, że dzieciaki były nierzadko postrzegane jako samolubne lub zamknięte w sobie. Tak zwane „latchkey kids” – „dzieci z kluczem na szyi”, miał wszystkie ówcześnie nowoczesne technologie w zasięgu ręki – telewizję kablową, gry komputerowe, przenośne odtwarzacze kaset, ale nie było w tym świecie rodziców. Nie było nikogo, kto by je nauczył, jak żyć. Zamiast tego, był zawsze obecny telewizor.

Według książki Latchkey Children-Getting the Short End of the Stick?, omawianego w artykule z USA Today, z 1994 roku, ryzyko związane z tymi dziećmi można było podzielić na cztery typy: istniała obawa, że będą one coraz bardziej źle się czuć (np.: będą odczuwać odrzucenie i wyobcowanie), będą coraz bardziej źle postępować (np.: wzrośnie w tych grupach przestępczość i wandalizm), będą źle się rozwijać (np.: brak postępów edukacyjnych); aż wreszcie, że będą one źle traktowane (np.: wypadki i wiktymizacja seksualna).[1]

Obawy były tym bardziej uzasadnione, że dla dzeci-X-ów rozkwitły miejsca – świątynie swobody i samodzielności, które przyciągały ich jak niegdyś place zabaw, czy wesołe miasteczka – były to centra handlowe. Podarowały one tym samotnym dzieciakom nową przestrzeń publiczną, idealną do spotkań z przyjaciółmi; ‘Katedry Konsumpcji’ George’a Ritzera, wcieliły się w rolę centrum, gdzie można zapomnieć o czasie i po prostu ”być wokół innych”[2].

Według Blanki Brzozowskiej, autorki książki Gen X: Pokolenie Konsumentów, podniesienie centrów handlowych do rangi miejsc kultu, było wynikiem niczego innego jak skonsumeryzowania społeczeństwa.[3] Rodzice w pogoni za zarobkiem, zostawiali samopas swoje pociechy, zaś one garnęły się do hipermarketów i galerii, gdzie wchłaniały atmosferę konsumpcjonizmu i wydawały pieniądze zostawiane im przez rodziców. Świat ten był przerażająco pusty emocjonalnie. Zabrakło też w nim miejsca na wartości. Dlatego też, przyjmuje się, że dzieci urodzone w latach 1961-1981, przynależą do tak zwanego „Straconego Pokolenia”[4].

Pokolenie Y – współczesna rodzina i dzieci ery elektronicznej

Teraz, gdy mamy już za sobą pierwszą dekadę XXI wieku, rodzice powinni być sprowadzani do rzeczywistości przerywnikami przed dziennikiem wieczorntm, mówiącymi “Jest kolejny dzień. Czy choć raz zajrzałeś co robi twoje dziecko przed komputerem?” Mamy smartfony, tablety, aplikacje, które mogą pomóc nam nadzorować co dzieci robią w sieci. Mamy Skype, który pomógłby w choćby chwilowym kontakcie online z dzieckiem, gdy mama czy tata spędzają długie godziny w pracy. Mamy też ogromne telewizory inteligentne, nawet 3D. Ale czy z tego korzystamy tak jak powinniśmy?

[...]


[1] Latchkey Kids Worry Parents. USA Today. Volume: 123. Issue: 2595. Publication Date: December 1994. P. 3+. [tłumaczenie własne].

[2] Ritzer, George. (1999). Enchanting a Disenchanted World: Revolutionizing the Means of Consumption. Thousand Oaks, CA: Pine Forge Press, s. 23. [tłumaczenie własne].

[3] Brzozowska, Blanka. Gen X: Pokolenie Konsumentów. Kraków: Rabid, 2005, s. 40.

[4] Jock McGregor, Generation X: The ‘Lost’ Generation? L’Abri Papers, 2008, L’Abri Fellowship, Greatham UK. [tłumaczenie własne].

Details

Seiten
8
Jahr
2015
ISBN (eBook)
9783656886747
ISBN (Buch)
9783656886754
Dateigröße
649 KB
Sprache
Polnisch
Katalognummer
v288319
Institution / Hochschule
Uniwersytet Humanistyczno-Przyrodniczy Jana Kochanowskiego w Kielcach
Note
5.0
Schlagworte
Wartości dziecko „z kluczem na szyi” wychowanie odpowiedzialność technologia

Autor

Teilen

Zurück

Titel: Dzieci ery Pokolenia X a współczesne dzieci w elektronicznym społeczeństwie